Acı, Mutsuzluk ve Umutsuzluk Üzerine Bir İnsan Deneyimi: Manchester by the Sea (2016)

2016 yapımı Kenneth Lonergan filmi Manchester by the Sea (Yaşamın Kıyısında), kendi ihmalkârlığı sonucu çıkan yangında bütün çocuklarını yitiren bir babanın (Lee Chandler) yaşadığı bu trajik olaydan sonraki yaşamını ele alır. Karakter odaklı bir çözümlemenin gerçekleştirileceği bu çalışmada karakteri anlamak ve açıklamak adına kayıp deneyimiyle ortaya çıkabilecek çeşitli duyguları belirlemek ve karakteri bunlar üzerinden okumak tercih edilmiştir. Buradan hareketle Lee’nin trajik geçmişinin ardından içinde bulunduğu ruh hali ile yaşantısına dair belirlenen kavramlar; acı, mutsuzluk ve umutsuzluktur. Çalışmada karaktere Søren Kierkegaard, Simone Weil ve Eugenio Borgna gibi isimlerin bu kavramlara ilişkin ortaya koydukları düşüncelerle yaklaşılmış, karakterin trajik olay sonrası yaşantısı ile içinde bulunduğu ruh hali, anlaşılmaya ve açıklanmaya çalışılmıştır. Çalışma aynı zamanda karakterin yaşantı ve deneyimlerine ilişkin bir betimleme sunacak olması bakımından fenomenolojik bir yaklaşım benimsemektedir. Bu sayede acının, mutsuzluğun ve umutsuzluğun nasıl deneyimlediğine dair filmin bakış açısının ortaya konması hedeflenmiştir. Sonuç olarak üç ismin de söz konusu kavramlara ilişkin yaklaşımlarının Lee karakterinde somutlaştığını söylemek mümkündür. Bununla birlikte diğer karakterler aracığıyla da acının herkes tarafından farklı şekillerde deneyimlenebileceği gösterilmektedir. Film, acı, mutsuzluk ve umutsuzluk gibi yoğun duygusal durumları yalnızca betimlemekle kalmamakta, karakterler arası ilişkiler aracılığıyla bu durumların nasıl dönüştürülebileceğine dair güçlü bir söylem de geliştirmektedir. Lee karakteri üzerinden bireysel travmanın insan ruhunda yarattığı tahribat gösterilirken onun yeğeniyle olan ilişkisiyle beraber bu tahribatın kısmen de olsa onarılabileceği vurgulanmaktadır. Bu yönüyle film, acıya mahkûm bir ruh hâlinden çıkışın, ancak başkalarıyla kurulan bağ ile mümkün olabileceğini önermektedir.